استاد محمد شیران متخلص به عاصم اصفهانی از بختیاری های مقیم بیدآباد اصفهان، متولد اردیبهشت 1334 (عید قربان 1375 ق) می باشد. وی از دوران کودکی علاقه به شعر آئینی داشته و مقدمات علوم قرآنی و شعر را نزد پدر ارجمند خود (عاصی اصفهانی) آموخته و سپس از محضر مرحوم استاد عبدالکریم بصیر بهره کافی برده و مراحل پایانی شعر و شاعری را نزد زنده یاد استاد جعفر نوابخش (نوا) گذرانده و تا زمان رحلت استاد نوا با ایشان مجالست مداوم داشته است و توسط استاد نوا در تاریخ 1372/4/22 متخلص به عاصم می گردد. وی همزمان با شروع انقلاب اسلامی وارد نهاد مقدس جهاد سازندگی گردید و خدمات ماندگاری را برای روستاییان استان اصفهان در زمینه راه سازی و سد و تونل و برق و آب رسانی انجام داده است. و با شروع جنگ تحمیلی پا به عرصه جنگ و جبهه و جهاد نهاد و با مسئولیت حساس و کلیدی توانست نقش مؤثر و سازنده ای را ایفا نماید و با سرودن شعر در توصیف رزمندگان و شهدا، به شاعر الشهدا ملقب گردید و در زمره سنگر سازان بی سنگر قرار گرفت و در یک کلام علاوه بر جهادی بودن، جهادی ماند. عاصم دوران آخر خدمت خود در جهاد را با گذراندن رشته حقوق ادامه داد و تا زمان بازنشستگی در زمینه حفظ بیت المال خدمات ارزنده ای را انجام داد. وی به ورزش علی الخصوص کوه نوردی و تیر اندازی و تنیس علاقه زیادی دارد و هم اکنون نیز اوقات فراغت خود را با آموزش د

این غزل سروده محمد شیران (عاصم اصفهانی) میباشد که بسیار زیبا و دل نشین است. همچنین لازم به ذکر است بیت دوم این غزل ( از صدای گذر آب چنین میفهمی// تندتر زآب روان عمر گران میگذرد) در سال هفتاد و پنج توسط این شاعر در این غزل سروده شده و در کتاب شعر ای دنیای ایشان به چاپ رسیده است، لیکن این بیت به همراه چند بیت دیگر از شاعری دیگر ( زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست و...) و چند بیت از سهراب سپهری (پیله ات را بگشا تو به اندازه پروانه شدن زیبایی) که مشخص نیست چگونه و توسط چه کسی ترکیب شده و یک شعر دست و پا شکسته شده که به نام سهراب سپهری ثبت شده و این ابیات اشتباه در اینترنت و فضای مجازی پخش شده و همانند بسیاری از مطالب با منابع غلط در فضای مجازی است که این خود دلیلی بر بی سند بودن مطالب فضای مجازیست و مشخص میکند انسان باید کتاب بخواند تا سند اصلی داشته باشد و به مطالب فضای اینترنت هیچ اطمینان و سندیتی نیست و گویا این قصه ی اشتباهات و مطالب تلفیقی فضای مجازی سر دراز دارد و اینبار نوبت شعر عاصم اصفهانی بود. لذا لازم دانستم اصل شعر را به ثبت برسانم.با تشکر

استاد محمد شیران متخلص به عاصم اصفهانی از بختیاری های مقیم بیدآباد اصفهان، متولد اردیبهشت 1334 (عید قربان 1375 ق) می باشد. وی از دوران کودکی علاقه به شعر آئینی داشته و مقدمات علوم قرآنی و شعر را نزد پدر ارجمند خود (عاصی اصفهانی) آموخته و سپس از محضر مرحوم استاد عبدالکریم بصیر بهره کافی برده و مراحل پایانی شعر و شاعری را نزد زنده یاد استاد جعفر نوابخش (نوا) گذرانده و تا زمان رحلت استاد نوا با ایشان مجالست مداوم داشته است و توسط استاد نوا در تاریخ 1372/4/22 متخلص به عاصم می گردد. وی همزمان با شروع انقلاب اسلامی وارد نهاد مقدس جهاد سازندگی گردید و خدمات ماندگاری را برای روستاییان استان اصفهان در زمینه راه سازی و سد و تونل و برق و آب رسانی انجام داده است. و با شروع جنگ تحمیلی پا به عرصه جنگ و جبهه و جهاد نهاد و با مسئولیت حساس و کلیدی توانست نقش مؤثر و سازنده ای را ایفا نماید و با سرودن شعر در توصیف رزمندگان و شهدا، به شاعر الشهدا ملقب گردید و در زمره سنگر سازان بی سنگر قرار گرفت و در یک کلام علاوه بر جهادی بودن، جهادی ماند. عاصم دوران آخر خدمت خود در جهاد را با گذراندن رشته حقوق ادامه داد و تا زمان بازنشستگی در زمینه حفظ بیت المال خدمات ارزنده ای را انجام داد. وی به ورزش علی الخصوص کوه نوردی و تیر اندازی و تنیس علاقه زیادی دارد و هم اکنون نیز اوقات فراغت خود را با آموزش د